Halid Bešlić danas bi slavio 72. rođendan.
Bešlić je umro 7. oktobra u Sarajevu, poslije kratke i teške bolesti.
Sahranjen je 13. oktobra, na groblju Bare.
Skupovi u čast velikana prije toga su održani širom svijeta, pa i u Podgorici, Pljevljima…
Bio je to dostojanstven oproštaj od legende.
Njegov odlazak označio je kraj izuzetne muzičke ere.
Rođen u Knežini kod Sokoca, Halid je za više od četiri decenije karijere ostavio neizbrisiv trag.
Amaterski se počeo baviti pjevanjem još u osnovnoj školi kroz razna kulturno-umjetnička društva, a najviše vremena je proveo u KUD-u “Zijo Dizdarević”.
Prvu singl ploču “Grešnica/Ne budi mi nadu” objavio je 1979. godine za Diskoton, a prvi LP “Halid Bešlić” 1981. godine.
Saradnju s Jugotonom započeo je na petom studijskom albumu “Otrov” 1986. nakon čega slijede albumi “Eh kad bi ti, rekla volim te”, “Mostovi tuge”, “U živo!” i “Daleko je sreća” prodati u dijamantskim i platinastim tiražima.
“Miljacka”, “Ja bez tebe ne mogu da živim”, “Romanija”, “Hej zoro, ne svani”, “Prvi Poljubac”, “Neću, neću dijamante” samo su neki od bezvremenskih hitova koji će zauvijek podsjećati na njegov glas, emociju i autentičnost.
Posljednju pjesmu, duet “Godino vrela” snimio je s Dinom Merlinom ovog proljeća, a pjesma se nalazi na Merlinovom albumu Mi.
Tokom ratnih godina održao je više od 500 humanitarnih koncerata po Evropi pomažući onima kojima je pomoć bila najpotrebnija.
Dobitnik je brojnih nagrada i priznanja za svoja muzička ostvarenja.
