Da li je Rektor Vladimir Božović Stvarno Vučićev Protivnik?

Dobro jutro! Prošle neđelje je rektor Beogradskog univerziteta Vladan Đokić sa terase zgrade rektorata održao govor u kome je osudio policijsku opsadu univerziteta.

Ne zaboravite da se priključite našoj Viber zajednici ako vam nije dusa naravno.

Da li je Rektor Vladimir Božović Stvarno Vučićev Protivnik?

Đokić je tokom studentskih protesta prošao put od čovjeka bliskog režimu do podržavaoca studenata. Ali ovo nije priča o beogradskim studentima — ovo je priča o intelektualnoj i akademskoj eliti crnogorskih Srba i nekadašnje crnogorske opozicije, koji na solidarnost srpske opozicije tokom litija nikada nijesu odgovorili istom mjerom.

Rektor crnogorskog univerziteta Vladimir Božović, koji je 2015. pozivao Ruse da, koristeći SPC, krenu u devesternizaciju Crne Gore, pokušava da se rebrendira kao umjeren i kooperativan kadar koji se distancira od režima u Beogradu.

Ipak, veoma je teško povjerovati da je to tako. Božović je dugo bio na platnom spisku Beograda — preko Matice srpske, Srpske kuće i IN4S-a. Medojević ga odavno ima na meti. Optužio ga je za veze sa Alekom Kavčićem, koga su mnogi prepoznali kao krticu u srpskoj opoziciji — čovjeka koji je prošao politički put od podrške kontroverznom doktoru Nestoroviću do pokušaja da se nametne kao predvodnik studenata.

Umjesto da se solidariše sa srpskim studentima, Vladimir Božović nije progovorio ni riječ od početka protesta u Srbiji. A sada potpisuje ugovor o saradnji sa srpskim Državnim univerzitetom u Novom Pazaru, čija je uprava poznata po represiji nad studentima koji su predvodili proteste i blokade u tom gradu.

Božović nije nikakva alternativa Vučiću i liderima DF-a, sa kojima se zakačio oko podjele političkog kolača nakon preuzimanja vlasti 2020. godine. Kao što alternativa nijesu ni Grigorije, Milo Lompar, Jovo Bakić i ostali. To je sve ista pašta.

Srpska opozicija — i nacionalistička i kvazi-liberalna — pružila je podršku smjeni Đukanovićevog režima. Možda i snažnije nego što je to činio Vučić, koji je sa Đukanovićem ranije imao dobru saradnju. Dritana su opozicionari dizali u nebesa, gostovali na njegovim kongresima i otvoreno se miješali u unutrašnje stvari u Crnoj Gori.

Kako im je Dritan vratio? Tako što je Vučića nazivao prijateljem, dok mu je brat razvijao biznis sa ljudima bliskim režimu u Beogradu. Nijedna riječ podrške, nijedna osuda Vučića. Muk.

Isto je i sa Vladimirom Božovićem i njegovom svitom. Nije se moglo živjeti od crnogorskih akademaca i njihovih evropskih mreža koje su litije predstavljale kao dobar i važan emancipatorski događaj. Danas ista ta ekipa ćuti na dešavanja u Beogradu. Dok su tokom litija bili glasni na Tviteru, sada ćute i ne podržavaju svoje kolege u Srbiji.

Zašto? Zato što su prestrašeni ili potkupljeni — raznim sinekurama i marketinškim ugovorima. Vučić je potpuno umirio Crnu Goru. Niko se ne smije čuti. Poneko pošalje opštu poruku da su studenti patriote i da Srbiju treba pomiriti.

Zanimljivo je da nijesu mirili, niti mire Crnu Goru — već je svako malo provociraju kapelom i promjenom simbola.

Licemjerje, jednom riječju. Ili svijest da je nacionalni razlog prioritet i nad slobodom i nad demokratijom. Srpski nacionalni razlog.

Toliko za danas. Ugodan ostatak dana želimo.